مش فتق نافی

درمان فتق نافی و مش فتق نافی: راهکارهای نوین در جراحی هرنی:

فتق نافی یکی از شایعترین انواع فتق های شکمی است که به دلیل ضعف در دیواره عضلانی اطراف ناف ایجاد میگردد. این عارضه ممکن است مادرزادی باشد یا در اثر عوامل خطرسازی مانند چاقی، بارداری، یا بلند کردن اجسام سنگین تشدید شود. در مواردی که فتق بزرگ باشد یا خطر گیرافتادگی احشاء وجود داشته باشد، جراحی ترمیم فتق نافی با مش فتق نافی ضروری است.

انتخاب روش جراحی و نوع مش( مش فتق نافی)مانند  به عوامل متعددی مانند اندازه فتق، وضعیت سلامت بیمار، و تجربه جراح بستگی دارد. با پیشرفت فناوری های پزشکی، روشهایی مانند لاپاراسکوپی با تکرر جذبی و لیگاشور تحول چشمگیری در درمان فتق ایجاد کردهاند.

مش فتق نافی: چرا و چگونه؟

استفاده از مش جراحی (Surgical Mesh) در ترمیم فتق نافی، احتمال عود فتق را به شدت کاهش میدهد. مش با تقویت دیواره شکم و پوشش ناحیه ضعیف، از خروج مجدد احشاء جلوگیری میکند. انواع مشها با توجه به جنس، ساختار، و کاربرد انتخاب میگردد:

1. مش پرولن (Prolene Mesh):

   • جنس: پلی پروپیلن غیرجذبی.
   • مزایا: استحکام بالا، سازگاری با بافت بدن، و کاهش احتمال عود فتق.
   • معایب: احتمال احساس جسم خارجی در بلندمدت و تشکیل بافت اسکار.

مش پرولن بارد و پاها و لینکس از برندهای مطرح بازارند.

1. مش دوال (Dual Mesh):
   • ساختار دولایه: یک سطح صاف برای جلوگیری از چسبندگی به روده و سطح زبر برای اتصال به بافت عضلانی.
   • کاربرد: فتقهای پیچیده یا نزدیک به اندامهای حساس.

دوال مش بارد و کوویدین و کوزین فرانسه از برندهای مطرح بازارند.

1. مش سه بعدی (3D Mesh):

   • طراحی آناتومیک: تطابق کامل با انحنای دیواره شکم.
   • مزیت: کاهش فشار موضعی و درد پس از جراحی.

مش تری دی مکس بارد از برندهای مطرح بازار است.

1. مش آناتومیکال (Anatomical Mesh):
   • سفارشی سازی برای ناحیه ناف یا سایر نقاط خاص.
   • مناسب برای بیماران با آناتومی غیرمعمول.

مش اناتومیکال راست و چپ  کوویدین موجود  در سایزهای مختلف است.

تکرار جذبی لاپاراسکوپی و کاربرد ان :

در جراحی لاپاراسکوپی فتق، مش با استفاده از تکرارهای جذبی (تاکرها) به دیواره شکم ثابت میگردد. این تاکرها از مواد جذبی مانند پلیلاکتیک اسید اند و مزایای زیر را دارند:

• کاهش درد پس از عمل: فشار کمتری به بافت وارد میگردد.
• جلوگیری از آسیب عصبی: نسبت به منگنههای فلزی، احتمال تحریک اعصاب کمتر است.
• جذب خودکار: طی ۶ تا ۱۲ ماه در بدن تجزیه میشوند و اثری از مواد خارجی باقی نمی ماند.

لیگاشور (Ligasure) در جراحی ترمیم هرنی: کنترل خونریزی با فناوری پیشرفته:

لیگاشور یک دستگاه الکتروسرجری است که با استفاده از انرژی حرارتی، همزمان بافتها را برش میدهد و عروق خونی را مسدود میکند. کاربرد آن در جراحی فتق نافی شامل موارد زیر است:

• کاهش خونریزی حین عمل: افزایش دقت جراح و کاهش نیاز به انتقال خون.
• کوتاهی زمان جراحی: سرعت بخشیدن به مراحل برش و جداسازی بافت ها.
• کاهش التهاب: آسیب حرارتی کمتر به بافتهای اطراف.

لیگاشور جراحی کوویدین امریکا و  هندپیس انسداد عروقی اتیکون از برندهای مطرح بازارند.

چرا ترکیب مش فتق نافی، لیگاشور و لاپاراسکوپی مؤثر است؟

استفاده ه مزمان از مش ها، لیگاشور، و تکرهای جذبی در روش لاپاراسکوپی، جراحی فتق نافی را به یک فرایند کم تهاجمی، کم خطر و با دوره نقاهت کوتاه تبدیل کرده است. بیماران معمولاً ظرف ۱ تا ۲ هفته به فعالیتهای روزانه بازمیگردند و عوارضی مانند عفونت یا عود فتق به حداقل میرسد.

درمان فتق هیاتال و فتق شکمی: بررسی علل، علائم و روشهای نوین جراحی:

فتق ها یکی از شایعترین مشکلات جراحی هستند که بسته به محل وقوع، علائم و روشهای درمانی متفاوتی دارند. در این مقاله، به بررسی فتق هیاتال و فتق شکمی، تفاوتهای آنها، و راهکارهای درمانی مبتنی بر فناوریهای نوین میپردازیم.

فتق هیاتال (Hiatal Hernia): وقتی معده به قفسه سینه میرود:

فتق هیاتال زمانی رخ میدهد که بخشی از معده از طریق یک ضعف یا بازشدگی در دیافراگم (عضله جداکننده قفسه سینه و شکم) به سمت بالا و وارد قفسه سینه میگردد. این نوع فتق دو نوع اصلی دارد:

1. فتق هیاتال لغزشی (Sliding Hiatal Hernia):

   • شایع ترین نوع (۸۰% موارد).
   • قسمت بالایی معده و محل اتصال مری به معده (اسفنکتر تحتانی مری) به سمت قفسه سینه حرکت میکنند.
   • علائم: سوزش سر دل (رفلاکس اسید)، درد قفسه سینه، مشکل در بلع، و احساس طعم تلخ در دهان.

2. فتق هیاتال پاراازوفاژیال (Paraesophageal Hernia):

   • نادر اما خطرناکتر.
   • بخشی از معده در کنار مری به قفسه سینه میرسد، اما محل اتصال مری و معده ثابت میماند.
   • علائم: احساس پُری سریع معده، تنگی نفس، و خطر گیرافتادگی و اختلال خونرسانی به معده (اورژانس جراحی).

درمان فتق هیاتال:

• درمان غیرجراحی:
  • تغییر سبک زندگی (پرهیز از غذاهای چرب، کاهش وزن، خواب با بالش بلند).
  • داروهای کاهنده اسید معده (مانند امپرازول).
• جراحی:
  • فوندوپلیکیشن نیسن (Nissen Fundoplication): پیچاندن بخشی از معده دور مری برای تقویت اسفنکتر و جلوگیری از رفلاکس.
  • لاپاراسکوپی: روش کم تهاجمی با برش های کوچک و استفاده از مش جراحی  (در موارد پیچیده) برای ترمیم دیافراگم.

فتق شکمی (Abdominal Hernia): انواع و علل ایجاد:

فتق شکمی به بیرون زدگی احشاء داخلی (مانند روده) از طریق یک نقطه ضعیف در دیواره شکم میگویند. شایعترین انواع آن عبارتند از:

1. فتق اینگوینال (Inguinal Hernia):
   • شایعترین نوع فتق شکمی (۷۰% موارد).
   • در ناحیه کشاله ران رخ میدهد و بیشتر در مردان دیده میشود.
2. هرنی فمورال (Femoral Hernia):
   • زیر کشاله ران و نزدیک ران.
   • شیوع بیشتر در زنان و خطر بالای گیرافتادگی.
3.  انسیزیونال (Incisional Hernia):
   • در محل برشهای جراحی قبلی به دلیل ضعف در ترمیم بافت.
4.  اپی گاستریک (Epigastric Hernia):
   • بین ناف و جناغ سینه، ناشی از ضعف در عضلات راست شکمی.

علل ایجاد فتق شکمی:

• فشار مزمن به دیواره شکم (سرفه های طولانی، یبوست، بلندکردن وزنه).
• چاقی، بارداری، یا جراحی های قبلی.
• ضعف مادرزادی بافت همبند.

روش های جراحی فتق شکمی: از مش( مانند مش فتق نافی) تا لیگاشور:

درمان فتق شکمی معمولاً نیاز به جراحی دارد، به ویژه در مواردی که خطر عوارضی مانند گیرافتادگی وجود دارد. روشهای رایج عبارتند از:

1. ترمیم با مش (Hernioplasty):
   • استفاده از مش فتق نافی، پلی استر، یا مش های جذبی (مانند مش سه بعدی).مانند دوال مش بارد و کوویدین
   • مزایا: کاهش فشار روی بخیه ها، جلوگیری از عود فتق، و تسریع بهبودی.
2. لاپاراسکوپی:
   • ایجاد ۳-۴ برش کوچک و قراردادن مش از طریق دوربین.
   • مناسب برای فتق های دوطرفه یا عودشده.
3. استفاده از لیگاشور لاپاراسکوپی (Ligasure):
   • انسداد عروق خونریزی دهنده حین جراحی با حداقل آسیب به بافتهای اطراف.
   • کاهش زمان عمل و خونریزی.

پیشگیری از عود فتق: توصیه های کلیدی:

• پرهیز از فعالیتهای سنگین تا ۶ هفته پس از جراحی.
• مدیریت وزن و درمان یبوست.
• تقویت عضلات شکم با ورزش های ملایم (پس از تأیید پزشک).

فتق هیاتال و شکمی هر دو نیاز به تشخیص دقیق و درمان به موقع دارند. در حالی که فتق هیاتال بیشتر با روشهای لاپاراسکوپی و دارودرمانی کنترل میگردد، فتق های شکمی اغلب با جراحی و استفاده از مش ترمیم میگردند. فناوری هایی مانند لیگاشور و مش های آناتومیکال تحول بزرگی در کاهش عوارض و بهبود نتایج جراحی ایجاد کرده اند.