محصولات عروقی

شالدون گذاری برای دیالیز

 

شالدون دیالیز

 

شالدون گذاری برای دیالیز: راهنمای جامع پزشکی و مراقبتی:

شالدون (کاتتر همودیالیز موقت) یک لوله پلاستیکی نرم است که در وریدهای مرکزی (گردن، قفسه سینه یا کشاله ران) قرار می‌گیرد تا دسترسی شالدون گذاری برای دیالیز ایجاد کند. این روش به‌طور ویژه در موارد اورژانسی مانند نارسایی حاد کلیه یا زمانی که فیستول شریانی-وریدی (AV Fistula) آماده استفاده نیست، کاربرد دارد .

 

۱. کاربردها و اندیکاسیون‌های شالدون دیالیز:

  • اورژانس پزشکی: برای بیماران با نارسایی حاد کلیه (ATN) که نیاز به دیالیز فوری دارند.

  • موقت‌سازی دسترسی عروقی: زمانی که فیستول AV یا گرافت هنوز بالغ نشده‌است .

  • محدودیت‌های عروقی: در بیماران با رگ‌های ضعیف که امکان ایجاد فیستول یا گرافت وجود ندارد .

نکته کلیدی: بنیاد ملی کلیه (NKF) شالدون را به‌عنواندسترسی موقت توصیه می‌کند و فیستول AV را گزینه ارجح برای دسترسی دائم می‌داند .

۲. انواع و مشخصات فنی شالدون دیالیز:

ویژگی توضیحات
جنس پلی‌یورتان (در بدن نرم می‌شود) 5
لومن دولومن (قرمز برای خروج خون، آبی برای بازگشت خون) یا سه‌لومن (افزودن CV Line برای تزریق دارو) 114
سایز ۱۲ فرنچ با طول ۱۶-۲۰ سانتی‌متر 14
مدت استفاده حداکثر ۳ هفته (کوتاه‌مدت)؛ در صورت نیاز به دیالیز طولانی‌مدت، پرمیکت جایگزین می‌شود 514.

۳. روش قرارگیری (شالدون گذاری برای دیالیز)::

مراحل کلیدی:

۱. انتخاب ورید: معمولاً ورید ژوگولار (گردن)، ساب‌کلاوین (قفسه سینه) یا فمورال (کشاله ران) 45.
۲. هندلینگ اولیه:

  • بی‌حسی موضعی با لیدوکائین 4.

  • استفاده از سونوگرافی برای شناسایی دقیق ورید و جلوگیری از آسیب به شریان 4.
    ۳. جایگذاری کاتتر شالدون:

  • وارد کردن گایدوایر به ورید.

  • گشاد کردن مسیر با دیلاتور.

  • عبور کاتتر از روی گایدوایر و تثبیت آن با بخیه 45.
    ۴. تونل‌زنی زیرپوستی: در شالدون‌های کاف‌دار برای کاهش عفونت.

عوارض احتمالی حین عمل:

  • پنوموتوراکس، هماتوم، آمبولی هوا، یا آریتمی قلبی.


۴. مراقبت‌های پس از قرارگیری کتتر سی وی شالدون:

پانسمان و بهداشت:

  • پانسمان باید تمیز، خشک و ضدآب باشد .

  • استفاده از پانسمان شفاف برای مشاهده علائم عفونت .

  • اجتناب از تماس مستقیم آب با محل کاتتر هنگام دوش گرفتن .

پیشگیری از عوارض:

  • جلوگیری از لخته: شستشوی لومن‌ها با هپارین پس از هر دیالیز.

  • پیشگیری از عفونت:

    • استفاده از ماسک هنگام باز کردن کاتتر.

    • عدم استفاده شخصی از کاتتر برای تزریق دارو یا خون‌گیری .

علائم هشداردهنده عفونت:

علامت اقدام لازم
تب یا لرز تماس فوری با تیم دیالیز
قرمزی/ترشح نمونه‌گیری از ترشح و شروع آنتی‌بیوتیک (سفازولین یا ونکومایسین)
درد موضعی بررسی احتمال ترومبوز یا عفونت عمقی

 

۵. عوارض و مدیریت آن‌ها:

الف) لختگی خون در کاتتر:

  • علائم: کاهش سرعت جریان خون در دستگاه دیالیز (>۱ جلسه) یا هشدار فشار شریانی 1.

  • درمان:

    • تزریق فعال‌کننده پلاسمینوژن بافتی (tPA) به داخل لومن 1.

    • تکرار دوز پس از ۳۰ دقیقه در صورت عدم بهبود جریان خون 1.

ب) عفونت:

  • انواع:

    • عفونت موضعی (درمان با پماد آنتی‌بیوتیک).

    • سپسیس (تزریق آنتی‌بیوتیک داخل وریدی) 114.

  • پیشگیری: رعایت پروتکل‌های استریل در تعویض پانسمان 12.

ج) جابجایی کاتتر شالدون دیالیز:

  • جلوگیری از کشیدگی لوله و تثبیت با بخیه یا چسب مخصوص .

 مقایسه شالدون دیالیز با سایر دسترسی‌های عروقی:

پارامتر شالدون دیالیز پرمیکت (دائم) فیستول AV
مدت استفاده حداکثر ۳ هفته تا ۱ سال چندین سال
زمان استفاده فوری ۲-۳ هفته پس از قرارگیری ۲-۴ ماه پس از ساخت
مزیت دسترسی اورژانس مناسب دیالیز طولانی‌مدت کم‌خطرترین روش 114
معایب عفونت و لخته بالا نیاز به جراحی زمان بالغ‌شدن طولانی 114

تفاوت شالدون با CV Line: شالدون مخصوص دیالیز (قطر ۱۲ فرنچ) است، درحالی‌که کتتر سی وی پی  برای تزریق دارو (قطر ۷ فرنچ) استفاده می‌شود. شالدون‌های سه‌لومن قابلیت CV Line را نیز دارند .

 

۷. جمع‌بندی و توصیه‌های کلیدی:

  • شالدون گزینه موقت برای دیالیز اورژانسی است و جایگزین فیستول یا پرمیکت دیالیز نیست .

  • خروج به‌موقع کاتتر (پس از ۳ هفته) برای پیشگیری از عفونت ضروری است.

  • آموزش بیمار به‌ویژه در شناسایی علائم عفونت، حیاتی است .

  • در صورت امکان، فیستول AV به‌عنوان استاندارد طلایی دسترسی عروقی دائمی توصیه می‌گردد .

شالدون دوراه و شالدون سه راه (کتتر سی وی شالدون ) هر دو برای دیالیز کاربرد دارند.

 

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *